موسیقی درمانی

موسیقی درمانی چیست؟

استفاده از موسیقی برای به دست آوردن بهبود جسمی و روحی را موسیقی درمانی می‌گویند.

بیمار در موسیقی درمانی با راهنمایی‌های یک فرد متخصص یا موسیقی درمانگر دارای مجوز، به موسیقی‌های خاص گوش می‌دهد و یا موزیک‌هایی را برای خود می‌سازد.

موسیقی درمانگر

موسیقی درمانگر به فردی گفته می‌شود که به صورت علمی و حرفه‌ای آموزش دیده باشد و یک موسیقیدان نیز محسوب شود. او باید حداقل دارای مدرک MT-BS  باشد و در یکی از هفتاد دانشگاه معتبر موسیقی درمانی دنیا تحصیل کرده باشد.

موسیقی درمانگر باید با روش‌های مبتکرانه فضای درمانی ایجاد کند و هدف‌های درمانی را پیش ببرد.

تاریخچه موسیقی درمانی

از زمان ارسطو و افلاطون از موسیقی به عنوان روش درمانی استفاده می‌شد.

اولین انجمن موسیقی درمانی در دنیا، انجمن ملی موسیقی درمانی (NAMT) آمریکا بود. این انجمن در سال 1950 تاسیس شد.

در سال 1971 نیز انجمن دیگری در آمریکا با عنوان(AAMT)  تشکیل شد.

این دو انجمن در سال 1998 با یکدیگر متحد شدند و سازمانی تحت عنوان (AMTA) American Music Therapy Associction  تشکیل دادند.

امروزه در سراسر دنیا مراکز موسیقی درمانی زیادی تشکیل شده است که بسیاری از بیماران مختلف به این مراکز برای درمان مراجعه می‌کنند.

برگزاری جلسات موسیقی درمانی

موسیقی درمانی برای بیماری‌های مختلف قابل استفاده می‌باشد به همین دلیل دوره‌های آن برای موارد مختلف با یکدیگر تفاوت دارند.

وقتی شما با یک موسیقی درمانگر مشورت می‌کنید وی ابتدا در مورد بیماری شما صحبت خواهد کرد و از سلامت جسمی، عاطفی و اجتماعی شما جویا خواهد شد.

در این روش هم خود فرد و هم موسیقی درمانگر در انتخاب نوع موسیقی با توجه به علایق فرد موثر خواهند بود. ممکن است برای بیماری از موسیقی جاز استفاده شود و برای بیماری دیگر از موسیقی کلاسیک.

در موسیقی درمانی نیازی به توانایی موسیقیایی وجود ندارد.

گاهی اوقات موسیقی درمانی به صورت گروهی انجام می‌گیرد به این ترتیب که از بیمارخواسته می‌شود که با یک گروه که بیماری آنها شبیه به بیماری فرد است به اجرا یا گوش دادن موسیقی بپردازد.

روش‌های موجود در موسیقی درمانی

-آوازخوانی (Singing)

برای کمک به افرادی که ضایعات گفتار و زبان دارند بسیار مناسب است و به آنها کمک می‌کند تا ریتم گفتار و تنفس خود را کنترل کنند.

اگر این روش به صورت گروهی انجام شود تاثیر بیشتر روی بیمار می‌گذارد.

این روش به افراد مسن کمک می‌کند که وقایع مهم زندگی خود را به یاد بیاورند و آن‌ها را به دیگران در میان بگذارند.

یادگیری اشعار مختلف نیز به افرادی که دارای ناتوانی‌های ذهنی هستند کمک زیادی می‌کند.

-نواختن موسیقی (playing Instruments)

این روش برای افرادی که دارای اختلالات حرکتی می‌باشند مناسب است و به بهبود حرکات ظریف و بزرگ آن ها کمک زیادی می‌کند.

نواختن به صورت گروهی نیز به افرادی که اختلال رفتاری دارند آموزش می دهد که چگونه در ساختارهای گروهی فعالیت کنند.

یادگیری یک قطعه موسیقی موجب رشد مهارت و افزایش اعتماد به نفس بیمار نیز می‌شود.

-انجام حرکات موزون (Rhythmic Movments)

این روش در بهبود حرکات مفاصل، تعادل و هماهنگی حرکات، تطبیق راه رفتن، تنظیم الگوی تنفس، چالاکی حرکات بیمار و رهاسازی عضلات موثر است.

-بدیهه گویی (Improvising)

این روش ابزاری خلاقانه برای بیان احساسات بیمار است. در این روش فرد احساساتی را که در بیان کلامی آن‌ها مشکل دارد را به راحتی بازگو می‌کند.

-آهنگ سازی (Composing)

نوشتن شعر و آهنگ توسط بیماران ابزاری است برای بیان و درک ترس‌های آن‌ها

-گوش دادن به موسیقی (listening)

گوش دادن به موسیقی چندین کاربرد مختلف دارد ولی مهم‌ترین کاربرد آن تقویت حافظه بیمار می‌باشد.