ویولن بخش اول

در این مقاله سعی داریم درباره ساز ویولن صحبت کنیم. برای مطالعه بهتر این مقاله را به دو بخش تقسیم کرده‌ایم. در قسمت اول درباره تاریخچه ویولن صحبت خواهیم کرد و در ادامه انواع مختلف این ساز را خدمت شما معرفی خواهیم کرد. در قسمت دوم این مقاله نیز به توضیح قسمت‌های مختلف ویولن می‌پردازیم.

ویولن

ویولن از سازهای زهی آرشه‌ای می‌باشد و کوچک‌ترین آن‌ها نیز به شمار می‌رود.

معمولا برای نواختن ساز روی شانه‌ی چپ و آرشه آن در دست راست قرار می‌گیرد.

تاریخـچه ویولن

تحقیقات و شواهد نشان می‌دهند که این ساز از قرن 9 میلادی در کشورهای اروپایی وجود داشته و بعضی‌ها بر این باورند که ویولن نمونه‌ی تکمیل شده‌ی ساز رباب است. ساز رباب به اروپا آورده شد و با ایجاد تغییراتی روی این ساز، سازی به نام ربک در اروپا شهرت گرفت.

بسیاری نیز معتقدند که این ساز حدود 5000 سال قبل از میلاد مسیح در هند وجود داشته و برخی دیگر ریشه‌ی این ساز را در آفریقا و حتی کشورهای عربی می‌دانند.

ویولن‌های اولیه دارای یک سوراخ در بدنه بودند که این سوراخ بعدها از روی بدنه ساز حذف شد.

در اروپا از قرن 11 میلادی ویولن به صورت تکامل یافته دیده شد.

بعضی از ایرانیان نیز معتقدند که این ساز برگرفته شده از ساز کمانچه است.

ویـولن الکتریک

بدنه‌ی این نوع ویولن‌ها معمولا از جنس فلز بوده و به یک خروجی الکتریکی صدا مجهز است. ممکن است برخی از ویولن‌های الکتریکی بیشتر از 4 سیم داشته باشند.

اولین بار استاف اسمیت در سال 1920 در موسیقی جاز و بلوز از این ویولن استفاده کرد.

از ویولن الکتریک معمولا در سبک‌های جاز و پاپ و … استفاده می‌شود.

طراحی این ویولن‌ها به شکل سنتی ویولن نیست و معمولا از سبک مینیمال برای طراحی این ساز استفاده می‌کنند.

ویولن آلتو (ویولا)

ویولا یا همان ویولن آلتو از نظر ساختمانی شبیه به ویولن معمولی است با این تفاوت که ویولا چند سانتی‌متر از ویولن بزرگتر است.

صدای این ساز از ویولنسل زیرتر و از ویولن بم‌تر است.

کوک ویولا از زیر به بم : لا – ر – سل – دو

سیم‌ها در این ساز مانند ویولن با فاصله‌ی پنجم درست کوک می‌شوند.

ویولنسـل

ویولنسل از ویولا و ویولن بزرگتر است . نوازنده مجبور است برای اجرا، ساز را روی زمین میان پاهای خود بگذارد و به پاهای خود تکیه دهد در حالی که خود روی صندلی می‌نشیند .به همین دلیل زیر ویولنسل میله‌ی آهنی نصب می شود و نوک آن روی زمین قرار می‌گیرد.

صدای این ساز از ویولن و ویولا بم‌تر است.

کوک سیم‌های این ساز شبیه ویولا است با این تفاوت که یک اکتاو بم‌تر می‌باشد.

کنترباس

بزرگترین و بم ترین ساز در میان سازهای زهی – آرشه‌ای می‌باشد با این حال کمترین وسعت صوتی بین سازهای زهی را دارد.

کنترباس هم به وسیله‌ی آرشه هم به وسیله ی دست نواخته می‌شود. نوازنده کنترباس برای اجرا با این ساز مجبور است سرپا بایستد.

صدای این ساز با گیتار بیس متفاوت است و به ویولنسل شباهت دارد.

از ساز کنترباس به دلیل دشواری اجرا کمتر برای اجرای ملودی استفاده می‌شود.

امروزه از ساز کنترباس در ارکستر سنفونی‌ها در کنار سازهای زهی کوچکتر استفاده زیادی می‌شود. همچنین این ساز در سبک‌های جاز و بلوز و راک‌ اند رول و … کاربرد دارد.